dinsdag 8 juli 2008

Your mother should know

EN DAN NU: DEEL TWEE VAN HET verhaal

Wat er eerst gebeurde:

"U wilt een glaasje water?" blaatte hij buiten zijn zinnen, "Ik verspil een derde van een mooie fles, dertig euro verdomme, omdat mevrouw hier een glaasje water wil? Sodemieter op godvergeten pleuriswijf! Verdrink in een meertje als je dorst hebt. Maar val mij er niet mee lastig, bejaarde kleretrut!"
Met die woorden sloot hij de deur om verder te gaan met de orde van de dag.

Die dag gebeurde er vrij weinig. Helemaal niets bijzonders. De jager dronk wat whisky, en at de rest van het konijn op dat hij over had van gister.
Hij viel die avond dan ook als een blok in slaap.
De ochtend bracht dezelfde massieve hoofdpijn die hij gister gehad had. Ik drink te veel dacht hij en schonk een glas ochtendwhisky in. Het was nog donker buiten. Hoe laat was het eigenlijk? 6.00 zei de klok.
"Jezus" dacht de jager, "dat is godvergeten vroeg. Vandaar dat ik zo'n hoofdpijn heb."
Hij dronk zijn glas leeg en zette het met een klap terug waar het hoorde. Vervolgens stond hij op om zijn jas aan te trekken.
"Eens kijken of er zo vroeg al konijntjes wakker zijn."
Met die woorden wandelde hij naar buiten. Er floten een aantal vogeltjes, maar niet zo veel.
De man sloeg rechts af zoals hij altijd deed en liep een stukje het bos in naar de plek waarvan hij wist dat er altijd konijntjes waren. Na een kwartiertje lopen zag hij zijn eerste slachtoffer. Een konijn van gemiddeld formaat. Hij laadde zijn geweer en richtte. Van een afstand liep er een man richting het konijn, zag de jager nu. Het was niet te zien wat voor figuur het was, vanaf waar de jager stond, maar hij leek in gedachten verzonken. Verdomme, dacht de jager, moet dat net nu?
Wat deed die vent hier eigenlijk zo vroeg in de morgen in zijn bos? Maar goed, niet op letten. Het ging hier om het konijntje.
Het konijntje keek de andere kant op en was zich van geen kwaad bewust. De jager kneep een oog dicht en concentreerde zich op de nek van het arme dier. En net toen hij dacht dit gaat goed gebeurde er iets belachelijks.
Op het moment dat de jager schoot werd er vanaf de linkerkant tegen zijn schouder gebotst. Het spreekt natuurlijk voor zich dat de jager hierdoor zijn evenwicht verloor en de kogel zodoende onherroepelijk zijn doel miste. Alhoewel. Er werd wel iets geraakt. Maar het was niet het konijn. Nee. Het was de andere man die inmiddels vlak naast het konijn genaderd was. De jager viel om en zag vanuit zijn schuilplaats haarscherp hoe de man ter aarde stortte door zijn kogel.
"God Christus Kolere" riep de jager uit alle macht. "Dat heb ik godverdomme weer!"
"Au" riep de man.
"O nee he" fluisterde de jager en sloot zijn ogen.

3 opmerkingen:

Anoniem zei

she loves you yeeeeh yeeeeeh yeeeeh

Anoniem zei

wat ik dus bedoelde: waarom schiet de jager hem niet te hulp? dit is niet het moment om zomaar fluisterend de ogen te sluiten, dit is dat ene moment dat je 112 belt terwijl je doet alsof je een soort amateurdokter bent en met alle macht een of andere wond dichtdrukt net zoals in een WW2-film

Carl Piccadilly zei

Goede vraag Fré.
Het antwoord volgt misschien nog in een van de volgende delen.

Met vriendelijke groet,

Ikzelf