Anonymous! Avenge my name

"Het leven van een buschauffeur gaat niet over rozen", zei Henry hardop terwijl hij boodschappen deed bij een obscuur Indisch zaakje. "Niet alleen moet ik met mijn aangeboren wagenziekte de hele dag in een bus zitten en nog rondrijden ook. Ook ben ik ongetrouwd en maagd."
"Come again?" vroeg de Indische cassière die, zoals men wel zal begrijpen, geen Nederlands sprak.
"Come again?" riep Hendrik huilerig. "Vindt je dat nou echt grappig? Ik ben verdomme zo desperate als een lelijk eendje en jij zit me daar nog effe extra op te wijzen vanachter je veilige kassa. In het Engels nog wel. Bitch!"
Op dat moment kwam er een vrouw binnen met blond haar dat van haar kruin naar beneden sproot tot aan het punt waar duidelijk werd dat haar meningen zo concreet waren dat er niks tegen in te brengen viel.
"Zo" riep ze richting Henry met een Oost-Europees accent. "Dus jij bent desperate? Daar komt niks van in! Ik heb een poenani om u tegen te zeggen en het rolletje wasserettemuntjes in jouw broek zegt mij dat die wel eens gevuld zou kunnen worden vanavond. Met iets mannelijks en harigs, hopelijk."
"Waar de fuck heb je het over buitenlands kutwijf?" riep Henry terug, "begin jij nou ook al? Flikker toch lekker op. Ik lust geen buitenlands eten en ik kijk geen moeilijke series dus ik weet m'n god niet waar jij het over hebt, met je gezanik over de politiek en wat al dan niet. Sodemieter op en wandel voor mijn part onder een opstartend vliegtuig. Hoer!"
De blonde vrouw keek geschokt van Henry naar de cassière en weer terug. Vervolgens haalde ze haar neus op en trok een machinegeweer tevoorschijn.
"In dat geval" krijste ze als een professionele marktvrouw. "Geef me al je geld en je pasjes of sterf!"
"Nou wordt ie helemaal mooi!" riep Henry over zijn toeren, terwijl hij naar de cassière wees, "ik heb gotverdomme net al mijn geld aan die teef achter de kassa gegeven."
"Aha", riep de blonde vrouw, "daar weet ik wel wat op."
En met die woorden schoot ze het arme Indische schaap door het voorhoofd, terwijl Henry intussen de kassalade pakte. Samen liepen ze naar buiten.
"Het werkt elke keer niet waar Olga?", grinnikte Henry.
Olga knikte terwijl ze een kruidenierszaak naderden.
"Wacht hier", zei Henry geheimzinnig.
Olga stak een sigaret op en keek naar de lucht. Het werd zomer.